Merhaba..


sizinle yakin bir tarihte yasadigim bir radyo hikayemi paylasmak istiyorum..
yani çok eski degil..yasamimin en sikintili dönemlerinden birini geçiriyordum..
esim yurt disina gitmisti çalismak üzere ve iyide olmustu çünkü yolunda gitmeyen evliligimizi sinamak
 için firsat olmustu..oglumla bir basina kalmistim küçüktü daha ve tüm ilgimi ona veriyordum..
yalnizligimin tam ortasinda bi yerdeydim hiç bir beklentim yoktu yarinlara dair öylesine geçiyordu günler..
ast gele açtigim radyo kanalinda takilip kalmistim..
çok hos sesi vardi genç dj in insani çeken konusma tarzina bayilmistim..
çayim sigaram ve radyo kaç saat geçti bilmiyorum ama sabahin ilk isiklari
belirdiginde kapadim ancak..
ve onu takip eden diyer günleri artik bekler olmustum.aksam üstüde program yapiyordu
 ama ben oglumu ihmal
etmemek için geceyi bekliyordum.tüm zamanlarimi onun yayin saatlerine göre ayarliyordum,o
geldiginde huzur içinde yalniz onu dinlemek istiyordum.hayatima öyle bir almistim ki
gelislerini dostlarima yalanlar söyler olmustum gitmemek için yada bana gelmemeleri için..
ve onu dinlemekle geçen kaç gün kaç ay oldu hatirlamiyorum ama bir an geldi onunla konusma
istegini bastiramaz olmustum.ve aradim.siirlere kattigi güzellikler için tutkunu oldugum
parçalari bulup dinlettigi için tsk etmek istiyordum.böylesine beklendigini bilmek hakki
diye düsünüyordum..konustuk..onunla canli yayinda konusmak varabilecegim en son noktaydi
ve o andaydim..saçmaladim bi ara kelimeleri unuttum,o radyo basinda insanlari nasil
etkiledigini söyleyemedim ona konusmus olmak yetmisti..çok mantik disi gelebilir birilerine
ama bir dünya yaratmistim kendime o ve ben olarak..öyle ki ya giderse bi gün düsüncesi içimi
karartmaya yetiyordu..radyo oldugum her yerdeydi,mutfakta,balkonda hatta yatak odamda basucumda..
geceler artik zor degildi,of off lar yerini sarkilardan tutugum fallara birakmisti..çok dindar bir
ev sahibim vardi geceleri ses geliyor
ne dinliyorsun dedi güldüm ve vaaz dinliyorum demistim..hala gülerim aklima gelince..ona tutkunlugum
esim dönünce de sürdü arada azarlar isitsem de hiç umursamiyordum..için için neler düsündügümü bir
bilseydi,karabasan gibi üstüme düstügünde neden artik aglamadigimi bir bilseydi,tabii ki hiç bilmedi.
kendimce mutluydum ruhum tedavi olmustu bir gün kaybetme riskine ragmen.herkesi her seyi sever affeder
olmustum ermistim sanki onunla,ham yüregim pismisti..ve bir kaç kez daha hiç de istemedigim sekilde
heyecan dolu konusmalar yaptim onunla,son konusmamizdan kisa bir süre sonra o çok aci felaket oldu
körfez depremi..ve biz oturdugumuz evden çok yüksek oldugu için tasindik..geçici bir evden sonra
su an yasamakta oldugum evimizi yaptik..yogun ve emek dolu günlerden sonra kaybettim onu..
bir daha ne sesini nede ona dair bir iz bulabildim..ve onunla birlikte radyo sevdamda bitmisti,
halada dinlemem..asla unutamadim..siirlerine sarkilarimiza rastladigimda içimde bir yer sizlar
çaresizce..buna engel olamiyorum..nerde ne yapiyor yine bir radyoda mi hangisinde bilmiyorum ama
yasamima kattigi bütün güzellikler için diledigim gibi tsk edememenin acisi hep sakli kalacak...
yerine hiç sevemedigimi bilmesini ne çok isterdim..yitirdim seni her güzel sey
gibi,ama yüregimin en derin en anlamli yerinde sere serpe saklayacagim seni kirik dümen....

www.RadyoSevgim.Com ekLeyen Albeyaz...